Arlìa

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn
La berca dal Dant e dal Virgìli drē a pasèr da mêś ai almi di arliê in vìta e di pecundrìec, in 'n òli dal Delacroix dal 1822.

L'arlìa o rabia l'è na cundisiòun dal spirit ed reasiòun dispetóśa a 'n quêl ch'a n's è mia andê bèin o cum'a vlìven, o a 'n tort subî, e l'è vista dala Céśa catòlica c'ma ûn di sêt vìsi capitêl, che difàti l'andrèv invéci duminèda cun la pasìnsia, ch'la s'rèv la virtù ch'la gh'è cuntrària.

L'arlìa c'm'al la piturèva 'l Giôt in dla Capèla di Scrovègn a Pèdva.

Manéri ed dir

  • (EGL) A gh'è gnû l'arlìa[1], (IT) Si è arrabbiato.
  • (EGL) Ann arlièr-et brìśa p'r acsè pôc! (IT) Non arrabbiarti per così poco!
  • (EGL) Rabî drē i sóld[2], (IT) (lett.) Arrabbiato dietro ai soldi, (fig.) Avido di guadagni.
  • (EGL) Ch'a rabìsa s'a nn'è vera![3], (IT) Ch'io possa morire se non è vero!

Vōś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. (EGL) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna, 2011.
  2. (EGL) e (IT) Il dialettario modenese 2, G. Di Genova, Mòdna, 1995.
  3. Ibidem.