Vai al contenuto

Cenerentola (film 1950)

Da Wikipedia.

C'l artìcol chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn

Cinderella
Cenerentola

La Sendrèintla e 'l Grandùca Monòcol in na figùra dal film
Sendrèintla
1950
Scritōr: Charles Perrault
Regìa: Wilfred JacksonHamilton LuskeClyde Geronimi
Senegiadùra: Bill Peet • Ted Sears • Homer Brightman
Ken Anderson • Erdman Penner • Winston Hibler
Harry Reeves • Joe Rinaldi
Personâǵ: Sendrèintla • Giàc • Gas • Tobìa
Sgnóra Tremaine • Śenvèfa • Anastàśia
Fata Deśminghèina • Prìnsip • Rè • Grandùca Monócol
Mùśica: Paul J. Smith • Oliver Wallace
Durèda dal cartòun: 74 minût
Lengua: Ingléś
Nasiòun/Paēś: Stêt Unî


«
Gl'insògn i ìn deśidèri ed felicitê»


Cenerentola (Sendrèintla) 'l è 'n cartòun animê americàṅ dal 1950 prodót dala Walt Disney e tolt da na fóla 'd Charles Perrault, al 12śim edla séri di Clàsic Disney.

Al pèder edla Sendrèintla al spóśa in secòndi nòsi la madrègna sgnóra Tremaine, mèder dal surlàstri Śenvèfa e Anastàśia. Al nōv idìli famiglièr al n'dura briśa dimòndi però, vist che 'l pèder al mōr ded lè a pòc.
El surlàsi e la madrègna i n'gh'mèten mìa dimòndi a fèr vèder i só caràter imprufitadōr, invidiōś, tacàgn e tiràṅ. Adès ch'i n'gh'àn gnanc più tanti disponibilitê 'd sold, la nn'è minga più na vìta 'd comoditê, mo a chilōr a n'gh'pêr gnanc véra ed psér desfrutèr la dolsa Sendrèintla in tùti el facèndi ed cà ch'a s pòsa imaginèr. La Sendrèintla, ed bòun caràter, la gh'la chèva 'd tórla anc cun soquànta filośofìa, ch'la gh'à finànc di amìg pìn ed simpatìa per lē in di surghìn ed cà, in dal vêć cavàl, in dal vêć càṅ e in di pasaròt, ch'a s egh pōl anc ciacarèregh sēg.
Lè in cà i dè i pasarèven tùt cunpàgn se 'n a n'rivìs la nuvitê che 'l śóven prìnsip, vlèndes spuśèr, al ciama a 'n bàl a castèl tùti el śuvnòti dal paēś, ch'l in vōl sernìr ùna per mujér.
I śmanèś e i sù e śò dal surlàstri per fères bèli pr al bàl, gl'ìn secònd sōl ala cativèria edla madrègna, ch'l'impinìs la Sendrèintla ed tanta e pò tanta ròba da lavèr e stirèr, che chilē pròpia la n'gh'la cavarèv gnanc ed fères bèla, se i só amìg surghìn e pasaròt intànt i n'gh'ìsen cuśî per lē un bèl vistidèin dignitōś. Vistìda l'è vistìda, petnèda l'è petnèda, mo nò: el surlàsi pini 'd invìddia, n'gh'àni tut 'd un colp da sćianchèrgh al vistî e la gulàna?!
Tùt a parrèv pèrs, la tristèsa la turèv che difàt al surlàsi e la madrègna i partìsen vers al castèl lasènd la Sendrèintla lè in cà a piànśer sàinsa più na sperànsa. Mo tut ind un mumèint, na magìa la fà cumparìr lè d'atēś la fata Deśminghèina, ch'la gh'fà 'n pò 'd cumplimèint, ala puvrèta, la gh'tira sù 'l morèl, e la gh'fà vèder 'd èser bòuna ed vistìrla cun un vistî biànc belìsim e presiōś, e finànc la gh'prepèra na caròsa cun un tìr ed cavàl. È tùt véra? Pōl-la dabòun andèr a 'l bàl bèla acsè? Sè, la gh'dìś la madrèina Deśminghèina, ùnica cundisiòun perchè tut a funsiòuna, l'è quèla ed turnèr a cà prìma edla meśanòt, perchè la magìa la durarà apèina infìn a cl uràri lè.
Cursa in fuga là a 'l castêl, al prìnsip al la vèd subìt, che acsè bèla cum l'è, la n'pasa minga indiferèinta a niṅsùn. Al prìnsip al gh'bala sēg tùta la sira, tùt e dū imberièg ed cuntintèsa.
Apèina apèina, quànd a sòuna la meśanòt, la Sendrèintla la s arcòrda del paròli dla madrèina e dòunca la gh'à da scapèr vìa a lughères, mulènd incòsa al prìnsip e 'l bàl. Difàt, lughèda drē 'n angol, la caròsa, i cavài, e al vistî i sparìsen 'd un fiê. Ala puvrèta a n'gh'resta in màṅ gnint èter che ùna dal só scarpèti 'd cristâl, che cl'ètra l'era bliśghèda vìa in sìm'a 'l scalòun dal castêl, in dal mèinter ch'l'era drē a scapèr.

Al dè dòp, a 'l grandùca Monòcol, ch'l iva catê sù la scarpèina bliśghèda vìa in dla fuga edla śóvna, a gh'vìn dê al bèl impègn 'd andèr per tùt i dintóren dal castèl a pruvèr la scarpèta 'd cristàl ai ed tùti el śuvnòti, ch'la gnarà bèin fóra, cla bèla ragàsa misterióśa dal bàl! Tùti el ragàsi dal paéś i s fàn bèli per pruvères la scarpèina, mo a n'gh'n è minga ùna ch'la gh'àpia al pē acsè cìc cuma la damèina dal bàl pina ed mistēr.
La madrègna insospetìda, ch'a gh'è suvgnû ind un mumèint ed riflesiòun, che la bèla ragàsa dal bàl la prèv dabòun èser la Sendrèintla, la la sèra sù in dal tasèl ed , lughèndes la cèva edl ùs in dla bisàca: vōt che acsè el só do fióli i n'fùsen minga el mióri da sernìr?! Ala próva edla scarpèina però, a n'gh'è dùbi che chel do fèti che 'l surlàsi i gh'àn per pē i n'gh'se sfrùcen dèinter. "N'gh'è-la più nisùna ragàsa, in cla cà chè?" al dmanda al grandùca Monòcol.
In dal mèinter però, i amìg surghìn, pasarôt, al càṅ e 'l cavàl i gh'iven ciavê la cèva, ala madrègna, cun dla granda fadìga, i ìven tolt fóra la Sendrèintla da 'l tasèl, e chilē, in bèrba a tùt, la gh'fà vèder ch'l'era pròpia lē ch'a s serchèva.
A s'è catèda la damèina misterióśa dal bàl e a nuèter a n's è armèś èter che avgurèr al méj ai du spōś, dòunca!

Colegamèint estèren

[mudéfica la surzéia]