Ùs

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn
'N ùs un pò śladinê.

'L ùs (uscio o porta in itagliàṅ) 'l è cl elemèint 'd 'n ambiìnt sarê ch'al 't permèt 'd avrìr-'l e sarèr-el dôp 't gh'î pasê da mêś p'r andèr ded là.

I ùs i gh'pólen èser ed lègn, ed véder, ed metâl, e 'l più dal volti i gh'àn la manìgglia e na ciavadùra p'r avrìr-i e sarèr-i.

"À finî 'd anvèr là fóra?!"

Manéri 'd dìr

  • (EGL) Sèra cl ùs lè!, (IT) Chiudi quella porta!
  • (EGL) 'T nascònd-et drē da 'l ùs?! (IT) Ti nascondi dietro l'uscio'?!
  • (CARPŚ) Vultèr i a 'l ùs,[1] (IT) (lett.) Voltare i piedi all'uscio, (fig.) Morire.

Vóś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Referèinsi

  1. (CARPŚ) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, dal G. Malagoli e dl'A. M. Ori, Mòdna 2011.