Pitôc

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn
Soquànt pitôc ch'i dmanden l'almóśna tut e-schìs, ind un disègn ed fin Otsèint

I pitôc egl'ìn dla ginta dimòndi puvrèta, ch'la dmanda la limòśna da stèr dimòndi schìsa, e figurativamèint però, anca dla gint tròp tachèda ai sold, ch'la i tin tròp e-strìc[1].
Soquànti volti a 'l s pōl catèr in dal significhêt ed "bigôt"[2].

Manéri ed dir

  • (EGL) An fèr mia al pitôc!, (IT) Non fare il tirchio!
  • (EGL) Andèr ala pitóca[3], (IT) Mendicare.

Vōś lighèdi

Èter prugèt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. (EGL) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna 2011
  2. (EGL) e (IT) "Pita", figurativamèint, c'ma donna scialba e bigotta, "pituchìna" al só diminutîv, da 'l Dizionario del dialetto carpigiano, G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna 2011
  3. (MUD) e (IT) Il dialettario - Modenese 2 dal Giuseppe Di Genova, Mòdna 1995