Pgnata
Aspetto
(Reindirizzamento da Pgnâta)
|
C'l artìcol chè 'l è scrit in
Carpśàn |

La pgnata (pignatta o pentola in itagliàṅ) l'è c'l atrês da cuśèina indû i agìnt i gh'cóśen dàint'r al magnèr ch'al sìa 'n pô śmulèdeg, c'ma dal budèin, dla pulèinta o lìqvid c'ma dal brôd, e via descurènd.
Manéri 'd dìr
[mudéfica la surzéia]- (CARPŚ) Mèter sù la pgnata, (IT) Mettere la pentola sul fuoco[1].
- (CARPŚ) Sćiumèr la pgnata, (IT) (lett.) Schiumare la pentola[2]; (fig.) Togliere la schiuma dal brodo.
- (MUD) I segrēt edla pgnata al i sà 'l cuêrć[3], (IT) (lett.) I segreti della pentola li conosce il coperchio, (fig.) Chi può sapere cosa bolle in pentola?!
- (MUD) A dura più na pgnata ròta che na nóva[4], (IT) Dura di più una pentola rotta che una nuova.
- (BLG)
La vècia mâta,
l’à rått la pgnâta,
l’à fât un vêrs,
l’à rått un quêrc’.
L’à rått incôsa in cà,
l’à rått al canapà,
l’à rått al sculadûr,
l’à rått al bûś dal cûl!
Vōś lighèdi
[mudéfica la surzéia]Èter progêt
[mudéfica la surzéia]
Wikimedia Commons contiene file multimediali su Pgnata
Wikizionario contiene la voce di dizionario «Pgnata»
Colegamèint estèren
[mudéfica la surzéia]- (IT) La vóś in sìm'a 'l vucabulàri Treccani.
- (IT) D'indû a deśvìn al só nòm in sìm'a etimo.it.