Pèten

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search

C'l artìcol chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn

Na petnèina modèrna.
Na sfilsa 'd pèten 'd lègn parê p'r èser vindû.
Un pèten 'd plàstica mèinter ch'al vin fabrichê in n'uśèina.
Un pèten 'd avóri etrùsc dal sèst o quint sècol prìma 'd Crìst.

Al pèten 'l è cal strumèint che, coi só dèint o rèbi, al śmèśda, al śgumbìa e 'l lìsa i cavî di cristiàṅ, tulènd-egh via i gròp e s'è 'l chèś anca 'n quèlc parasî. S'a gh'è da tōr vìa i piōć, a ghe vrà 'n pèten coi dèint dimòndi fìt, che stregènd strìc i cavì, al gh'la cavìs ed destachèr e tōr sù na quèlc bestiulèina e i só ōṿ. Al dè d'incō a n'sucēd mìa trop despès che la gint la gh'àpia i piōć in cô, mo in di tèimp indré l'éra na situasiòun ch'la psìva capitèr e alora a s druèva la petnèina, coi dèint fit fit.

Incō a gh'è di pèten dal sorti più śvarièdi, e anca 'd diferèint materiē, c'ma 'd plàstica, ed lègn, e 'd metâl. A gh'è pò anc di pèten ch'i s dróven c'ma dal mulèti per tgnìr strichi dal bàndi 'd cavî 'da 'n quelc cô edla testa.

A s sà che i pèten i éren druê infìn dai tèimp dal brònś o dla préda, avènd-en catê soquànt in di schêv edl'archiologìa, ch'i fùsen 'd ôs, ed lègn e 'd metâl.

Manéri 'd dìr

  • (CARPŚ) Tùt i gròp i vìn'n a 'l pèten, (IT) (lett.) Tutti i nodi vengono al pettine, (fig.) Ogni imbroglio prima o poi verrà scoperto[1], Arrivare infine ai punti difficili da risolvere.
  • (CARPŚ) Petnèr-es 'l un cl èter, (IT) (lett.) Pettinarsi a vicenda, (fig.) Darsele, accapigliarsi.
  • (MUD) Tō bèin cal destrigòn lè![2] (IT) Prendi pure quel pettine!

Vōś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. (CARPŚ) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, ed G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna, 2011.
  2. (MUD) e (IT) Piccolo vocabolario del dialetto modenese 'd Ernesto Maranesi, 1869.