Pèten

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search
C'l artìcul chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn
Na petnèina modèrna.
Na sfilsa 'd pèten 'd lègn parê p'r èser vindû.
Un pèten 'd plàstica mèinter ch'al vin fabrichê in n'uśèina.
Un pèten 'd avóri etrùsc dal sèst o quint sècol prìma 'd Crìst.

Al pèten 'l è cal strumèint che cui só dèint o rèbi al śmèśda, al śgumbìa e 'l lìsa i cavî dal di cristiàṅ, tulènd-egh via i gròp e dal volti anca 'n quèlc parasî. S'a gh'è da tōr vìa di parasî a ghe vrà 'n pèten cui dèint dimòndi fìt, che stregènd strìc i cavì, al gh'la cavìs ed destachèr e tōr sù 'n quelc animalèt e i só ōṿ. Al dè d'incō a n'sucēd mìa trôp despès che la gint la gh'àpia i piōć in cô, mo in di tèimp indré l'éra na situasiòun ch'la psìva capitèr e alora a s druèva la petnèina, cui dèint fit fit.

Incō a gh'è di pèten dal sorti più śvarièdi, e anca 'd diferèint materiē, c'ma 'd plàstica, 'd lègn, e 'd metâl. A gh'è pò anca di pèten ch'i s dróven c'ma dal mulèti per tgnìr strichi dal bàndi 'd cavî 'da na quelc pert edla tèsta.

A s sà che i pèten i éren druê fin da 'l tèimp dal brònś o dla préda, avènd-en catê soquànt in di schêv edl'archiulugìa, sìa 'd ôs che 'd lègn, che 'd metâl.

Manéri 'd dìr

  • (CARPŚ) Tùt i gròp i vìn'n a 'l pèten, (IT) (lett.) Tutti i nodi vengono al pettine, (fig.) Ogni imbroglio prima o poi verrà scoperto[1], Arrivare infine ai punti difficili da risolvere.
  • (EGL) Petnèr-es 'l un cl èter, (IT) (lett.) Pettinarsi a vicenda, (fig.) Darsele, accapigliarsi.
  • (MUD) Tō bèin cal destrigòn lè![2] (IT) Prendi pure quel pettine!

Vōś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. (CARPŚ) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, ed G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna, 2011.
  2. (MUD) e (IT) Piccolo vocabolario del dialetto modenese 'd Ernesto Maranesi, 1869.