Guesch Patti
|
C'l artìcul chè 'l è scrit in
Miranduléś |
La Patricia Porasse, cgnusùda méj c'n al nóm 'd art ad Guesch Patti (Parì, 16 ad Mars dal 1946), l'è na cantànta e atōra francéśa cgnusùda specialmènt par la sò cansòṅ spurcaciòna Étienne.
Biugrafìa
[mudéfica la surzéia]
Al sucès ad Guesch Patti al riva in dal 1987 quand la fà la cólp cun Étienne (al nóm Stēvan in miranduléś, ma da cal bandi là 'l è 'n sinònim d'l òrgan di masć) ch'al dvénta disc 'd òr in Frància vindénd un migliòṅ e mèś ad còpi, rivànd al prim pòst in dal clasìfichi ad nóṿ paéś. Al braṅ al cònta i amór dna putàna ad clas cun un linguàǵ franc e 'l è cumpagnâ da un vìddeo in bianc e négar in dua la cantànta la s cava śò. Al disc al vèṅ primiâ in dal sò paéś cun al Prix Vincent Scotto (Sacem), cuma mijór sìngul dal 1987.
In dal Mars dal 1988 a vèṅ publicâ al sìngul Let be must the queen, ch'al cònta (incóra) i lavōr fat bèṅ dna putàna, ch'al ciama 'l àlbum Labyrinthe. Al disc ad debùt ad Guesch Patti, dal gènar pop-rock, 'l è 'n prugèt misć e al dascór di argumènt quài la dròga, l'emarginasiòṅ e la prustitusiòṅ, cun un braṅ d'l artìsta Mimi Bastille, Backstage d'une star. Al disc, cun i tri sìngui Let be must the queen, Bon anniversaire e Cul Cul Clan, al vénd bèṅ e al ciàpa dimóndi prèmi.
In cal mèntar, la Patti la riva in Itâglia par cantar in sal palc ad Sanremo.
In dal 1989 la fà 'n duét insém a Jean-Louis Aubert in dal braṅ On Peut s'Aimer, mis dèntar in d'l àlbum Blue, Blanc, Vert (Blu, bianc e vérd).
Al secónd disc dl'artìsta francéśa, intitulâ Nomades (Nòmad), a véd la luś in dal Śnar dal 1990. La cansòṅ ch'la vèra al lavōr l'è L'homme au tablier vert, Fleurs carnivores (L óm al tàvul vérd, Fiōr carnìvur), scrita pinsànd a 'l leader dal muvimènt dla dèstra francéśa Jean-Marie Le Pen. Nunustànt na tournée europea (la và anc a Sanremo International) e di cuncèrt tgnû in di Stat Unî e in Cànada, al disc al vénd da méno in di cunfrònt dal precedènt.
In dal 1992 la fà gnir fóra al sìngul Wake up e 'l àlbum Gobe, dimóndi fat bèṅ ma 'n fiàsc cumerciàl.
In di an sucesìṿ, in fiṅ a 'l Dumìla, la pariśìna la fà gnir fóra àtar du àlbum par pasàr pò a 'l teàtar e a 'l cìnema.
Discugrafìa
[mudéfica la surzéia]Àlbum
[mudéfica la surzéia]- Labyrinthe (1988)
- Nomades (1990)
- Gobe (1992)
- Blonde (1995)
- Dernières nouvelles (2000)
Sìngui
[mudéfica la surzéia]- Somnifères (cun al grup Dacapo) (1984)
- Étienne (1987)
- Let be must the queen (1988)
- Cul Cul Clan (1988)
- Bon anniversaire (1988)
- L'homme au tablier vert (1990)
- Comment dire (1990)
- Nomade (1990)
- Wake up (1992)
- Mélomane (1992)
- La marquise (1995)
- Amnésie (1995)
- Blonde (1996)
- 4+1 (cun dèntar al rimix 'd Étienne, 2000)
- Dans tes yeux (duét cun Gonzales, 2002)
- Bilingue (sól in digitàl, 2009)
Film
[mudéfica la surzéia]- 1997 - Elles ad Luís Galvão Teles
- 1999 - Le Gang des TV curtumetràǵ 'd Artus de Penguern
- 1999 - Une pour toutes ad Claude Lelouch
- 2007 - Suzanne ad Viviane Candas
- 2007 - Monsieur Max ad Gabriel Aghion