Śbafi

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search

C'l artìcol chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn

Al Sciarlò coi śbafìn tìpic dal só personâǵ.

I śbafi[1], o barbìś in mudnéś,[2][3] (baffi in itagliàṅ e barbigi in 'n itagliàṅ un pô antiquê[4]) gl'ìn di ciùf ed pēl dla ghìgna ch'i crèsen 'd sòt'a 'l nêś specialmèint ed chi òm (col mudnéś "barbìś" a s intènd anca el baśèti ed chi òm e i baîś[5] di tôc[6]).

I śbafi i pólen èser radû vìa insèm ala bèrba o anca tgnû in ghìgna con o sàinsa la bèrba. Ed lung a 'l tèimp el manéri ed petnèr e 'd rad'r i śbafi i nn'ìn minga sèimper stèdi cumpàgni. A s in vdiva dimòndi in di artrât 'd òm ed soquànt sécol pasê.

Manéri 'd dìr

  • (MUD) I barbìś dal tòch, (IT) I bargigli del tacchino.[7]
  • (BLG) Pluchèrs i bâfi[8] (IT) Leccarsi i baffi.
  • (CARPŚ) Î-'v vìst la Marìa śbafiòuna? (IT) Avete visto la Maria baffona?

Vōś lighèdi

Al generêl carpśàṅ Manfredo Fanti sèimper vist śbafiòun, in na foto dal 1860.

Noti e referèinsi

  1. (CARPŚ) e (IT) In dal "Dizionario del dialetto carpigiano" ed Grasiàn Malagòli e Anna Marìa Ori, Mòdna 2011, a s escrìv: ṡbaafi.
  2. (MUD) e (IT) "A m'arcòrd - Dizionario enciclopedico del dialetto modenese", ed Sander Bellèi, Frèra, 1999.
  3. (MUD) e (IT) Secònd al "Vocabolario etimologico del dialetto modenese" ed Sìlvio Cevolani edl Istituto Settecani, Mòdna, 2011, la paròla barbìš la deśgnarèv da 'l latèin barbitium.
  4. (MUD) e (IT) Ibidem.
  5. (CARPŚ) e (IT) In dal "Dizionario del dialetto carpigiano" ed Grasiàn Malagòli e Anna Marìa Ori, Mòdna 2011, a s escrìv: baìiṡ.
  6. (MUD) e (IT) "Vocabolario etimologico del dialetto modenese", idem.
  7. (MUD) e (IT) "A m'arcòrd", idem.
  8. (IT) e (BLG) "Dizionario Bolognese" ed Gigèn Livra e Daniél Vidêl, Milàṅ, 2012.

Èter progêt

Colegamèint estèren