Calamêr (sòt'a i ôć)

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn
Du calamêr sòt'a i ôć 'd un ragâs.

I calamêr sòt'a i ôć (occhiaie in itagliàn) egl'ìn dal curvi 'd pela scùra, dal volti anc cumpagnèdi da dal bórsi, ch'i vinen sòt'a i ôć vō-'t perchè a s è stùf, vō'-t perchè a n's è minga in bòla, mo i fan capìr ch'a ghe s'rèv da giustèr al tîr, mèt'r a pôst un quelc sù e śò in dla salùt.

Manéri 'd dir

  • (EGL) Avér-'gh i calamêr ai ôć, (IT) Avere le occhiaie agli occhi.[1]
  • (EGL) Avér-'gh i ôć fònd, (IT) Avere le occhiaie agli occhi.[2]
  • (BLG) Ûc’ ṡbató,[3] (IT) (lett.) Occhi sbattuti, (fig.) occhiaie.

Vōś lighèdi

Èter progêt

Noti e referèinsi

  1. (EGL) e (IT) "Al Śov", dal Carlo Contini, Chêrp, 1972, pàg. 177
  2. Ibidem.
  3. (BLG) e (IT)Dialetto bolognese ieri e oggi, Bulògna 2011, pàg. 93.