Valeria Bruni Tedeschi

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Miranduléś Emiliàn
La Valeria Bruni Tedeschi tòlta śò a Cannes in dal 2010


Valeria Bruni Tedeschi (Turèṅ, 16 ad Nuvémbar dal 1964), 'l è n'atóra e regìsta itagliàna naturaliśàda francéśa. L'è la surèla ad Carla Bruni e cugnàda d'l ex presidènt francéś Nicolas Sarkozy.

Biugrafìa

Valeria Bruni Tedeschi la daśvèṅ da na famìja pîna ad bèsi piemuntéśa ('l industriàŀ e cumpiśidōr Alberto Bruni Tedeschi e l'atóra e pitóra Marisa Borini) che in di sò avēr la gh'à anc al castèl ad Castagnē Po. A nóṿ an la spatìna cun i sò genitōr e la surèla Carla Bruni (in séguit na mudèla ad sucès) a Parìś parchè i gh'ìvan timōr ch'al Brigàdi Rósi i i vlìsan rapìr. Sò nunòṅ, Virginio Bruni Tedeschi 'l ìva dat vita in di an Vint a la CEAT, la secónda indùstria dla guma itagliàna dòp la Pirelli, ma sò pàdar al l'iva vindùda in dal mèś di an Stanta p'r andàr a far al cumpuśidōr in tèra francéśa par pò dvintàr al diretōr artìstic dal teàtar règi ad Turèṅ. Valeria la gh'iva anc un fradèl masć, Virginio, mòrt 'd A.I.D.S. in dal 2006.

A Nanterre la tōś part a di cōrs ad teàtar dla scōla Ecole des Amandiers, in dua 'l éra mìstar Patrice Chéreau (regìsta ad film cuma L'Homme blessé, Intimacy e Son frère). In séguit chi lò al gh dà na part in dal sò film dal 1987 Hôtel de France, faghénd-la recitàr par la secónda vòlta dòp al debùt d'l an prima in Paulette, la pauvre petite milliardaire.

La piemuntéśa l'à girâ soquànt film anc in Itâglia a partìr da Storia di ragazzi e ragazze (Stòri ad baghét e baghéti) dal bulgnéś Pupi Avati p'r arivàr a la fiṅ di an Nuànta a dū òpri ad Mimmo Calopresti cuma La seconda volta e La parola amore esiste ch'i gh faṅ vìnsar dū prèmi David di Donatello cuma atōra prutagunìsta più brava.

Ma l'è in Frància che la sò caréra la sa śvilùpa da piò, da spés cun dal parti ad dóni turmintàdi, cuma in dal 1993 quand la gira al film Les gens normaux n'ont rien d'exceptionnel (Al parsòni nurmàli i n gh'aṅ gnint fóra dal cumùṅ) ad Laurence Ferreira Barbosa vinsénd un prèmi César e a 'l festìval ad Lucàran. In dal 1994 la gh'à na part in dal film La regìna Margot sèmpar ad Patrice Chéreau mèntar in dal 1998 'l è al tùran ad Au coeur du mensonge (A 'l cōr dla bala, cgnusû cuma Il colore della menzogna in itagliàṅ), un bèl śal ad Claude Chabrol girâ insém a Sandrine Bonnaire.

In dal 1999 la vèṅ sarnìda p'r al regìsta piacintèṅ Marco Bellocchio p'r al sò film La balia (La bàila). In dal 2003 la fà al sò debùt da drē da la càmera in dal film Il est plus facile pour un chameau... (‘L è più fàcil p'r un camèl...). In dal 2007 la gira al sò secónd film: Atóri.

La gira anc p'r Ermanno Olmi (in dal sò lavōr Tickets) e pò dū vòlti par François Ozon, in Cinq fois deux (Sinc par dū) dal 2004 e in Le temps qui reste (Al tèmp ch'a vansa) dal 2005.

In di an recènt la rècita anc par di pès grôs cuma Steven Spielberg (in Munich dal 2005, film ch'al cònta al masèl ch'al s è cunsumâ durànt i śóǵ ulìmpic ad Mònac 1972 fat da i terurìsta palestinéś ad Setémbar Négar), Ridley Scott (in A good year, ‘N an òtim, dal 2006) e Gabriele Muccino (in Baciami ancora, Baś-um incóra, dal 2010).

Da soquànt an la Valeria la s è cumpagnàda cun 'l atōr francéś Louis Garrel e sèg l'à tòlt in adusiòṅ in dal 2009 na putìna africàna, Celine.

Soquànt di sò film

  • Paulette, la pauvre petite milliardaire (Paulette, la pòvra e pìcula migliardària) , regìa ad Claude Confortès (1986)
  • Hôtel de France (Hotèl ad Frància), regìa ad Patrice Chéreau (1987)
  • Storia di ragazzi e di ragazze (Stòri ad baghét e baghéti) regìa ad Pupi Avati (1989)
  • Condannato a nozze (Cundanâ a nòsi), regìa ad Giuseppe Piccioni (1993)
  • Les gens normaux n'ont rien d'exceptionnel (Al parsòni nurmàli i n gh'aṅ gnint fóra dal cumùṅ), regìa ad Laurence Ferreira Barbosa (1993)
  • La Reine Margot (La Regìna Margot), regìa ad Patrice Chéreau (1994)
  • La seconda volta (La secónda vòlta), regìa ad Mimmo Calopresti (1995)
  • La parola amore esiste (La paròla amōr la gh'è), regìa ad Mimmo Calopresti (1998)
  • Au coeur du mensonge (A 'l cōr dla bala), regìa ad Claude Chabrol (1998)
  • La balia (La bàila), regìa ad Marco Bellocchio (1999)
  • Voci (Vóś), regìa ad Franco Giraldi (2000)
  • L'inverno (‘L invèran), regìa ad Nina Di Majo (2002)
  • La felicità non costa niente (La cuntintésa la n cósta gnint), regìa ad Mimmo Calopresti (2003)
  • Il est plus facile pour un chameau... (‘L è più fàcil p'r un camèl...), regìa ad Valeria Bruni Tedeschi (2003)
  • La vita come viene (La vita cum la vîṅ), regìa ad Stefano Incerti (2003)
  • Cinq fois deux (Sinc par dū), regìa ad François Ozon (2004)
  • Ticket (Bijét), regìa 'd Ermanno Olmi (2005)
  • Le temps qui reste (Al tèmp ch'a vansa), regìa ad François Ozon (2005)
  • Munich (Mònac), regìa ad Steven Spielberg (2005)
  • A Good Year (‘N an òtim), regìa ad Ridley Scott (2006)
  • Attrici (Atóri), regìa ad Valeria Bruni Tedeschi (2007)
  • L'abbuffata (L'Abufàda), regìa ad Mimmo Calopresti (2007)
  • Baciami ancora (Baś-um incóra), regìa ad Gabriele Muccino (2010)

Culegamènt estéran