Valeria Bruni Tedeschi

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Miranduléś Emiliàn
La Valeria Bruni Tedeschi tòlta śò a Cannes in dal 2010


La Valeria Bruni Tedeschi (Turèṅ, 16 ad Nuvémbar dal 1964), 'l è n'atōra e regìsta itagliàna naturaliśàda francéśa. L'è la surèla dla Carla Bruni e cugnàda d'l ex presidènt francéś Nicolas Sarkozy.

Biugrafìa

La Valeria Bruni Tedeschi la daśvèṅ da na famìja pîna ad bèsi piemuntéśa ('l industriàŀ e cumpiśidōr Alberto Bruni Tedeschi e l'atōra e pitōra Marisa Borini) ch'in di sò avēr la gh'à anc al castèl ad Castagnē Po. A nóṿ an la spatìna c'n i sò genitōr e la surèla Carla Bruni (in séguit na mudèla ad sucès) a Parì parchè i gh'ìvan timōr ch'al Brigàdi Rósi i i vlìsan rapìr. Sò nunòṅ Virginio Bruni Tedeschi 'l ìva dâ vita in di an Vint a la CEAT, la secónda indùstria dla guma itagliàna dòp la Pirelli, ma sò pàdar al l'iva vindùda in dal mèś di an Stanta p'r andàr a far al cumpuśidōr in tèra francéśa par pò dvintàr al diretōr artìstic dal teàtar règi ad Turèṅ. La Valeria la gh'iva anc un fradèl masć, Virginio, mòrt 'd AIDS in dal 2006.

A Nanterre la tōś part a di cōrs ad teàtar dla scōla École des Amandiers, in dua 'l éra mìstar Patrice Chéreau (regìsta ad film cuma L'Homme blessé, Intimacy - Nell'intimità e Son frère). In séguit chi lò al gh dà na part in dal sò film dal 1987 Hôtel de France, faghénd-la recitàr par la secónda vòlta dòp al debùt d'l an prima in Paulette, la pauvre petite milliardaire.

La piemuntéśa l'à girâ soquànt film anc in Itàglia a partìr da Storia di ragazzi e ragazze (Stòri ad baghét e baghéti) dal bulgnéś Pupi Avati par rivàr a la fiṅ di an Nuànta a dū òpri ad Mimmo Calopresti, La seconda volta e La parola amore esiste, ch'i gh faṅ vìnsar dū prèmi David di Donatello cuma atōra prutagunìsta più brava.

Ma l'è in Frància ch'la sò caréra la sa śvilùpa da piò, da spés cun dal parti ad dóni turmintàdi, cuma in dal 1993 quand la gira al film Les gens normaux n'ont rien d'exceptionnel (Al parsòni nurmàli i n gh'aṅ gnint fóra dal cumùṅ) ad Laurence Ferreira Barbosa vinsénd un prèmi César e a 'l Festìval ad Lucàran. In dal 1994 la gh'à na part in dal film La regìna Margot sèmp'r ad Patrice Chéreau mént'r in dal 1998 'l è 'l tùran ad Au coeur du mensonge (A 'l cōr dla bala, cgnusû cuma Il colore della menzogna in itagliàṅ), un bèl śal ad Claude Chabrol girâ insém a la Sandrine Bonnaire.

In dal 1999 la vèṅ sarnìda p'r al regìsta piasintèṅ Marco Bellocchio p'r al sò film La balia (La bàglia). In dal 2003 la fà 'l sò debùt da drē da la càmera in dal film È più facile per un cammello... (‘L è più fàcil p'r un camèl...). In dal 2007 la gira al sò secónd film, Attrici (Atōri).

La gira anc p'r Ermanno Olmi (in dal sò lavōr Tickets) e pò dū vòlti par François Ozon, in Cinq fois deux (Sinc par dū) dal 2004 e in Il tempo che resta (Al tèmp ch'a gh armàgn) dal 2005.

In di an recènt la rècita anc par di pès grôs cuma Steven Spielberg (in Munich dal 2005, film ch'al cònta al masèl ch'al s è cunsumâ durànt i śōǵ ulìmpic ad Mònag 'd Bavéra 1972 fat da i terurìsta palestinéś ad Setémbar Négar), Ridley Scott (in Un'ottima annata, ‘N an òtim, dal 2006) e Gabriele Muccino (in Baciami ancora, Baś-'m incóra, dal 2010).

Da soquànt an la Valeria la s è cumpagnàda cun 'l atōr francéś Louis Garrel e sèg l'à tòlt in adusiòṅ in dal 2009 na putìna africàna, la Celine.

Soquànt di sò film

Culegamènt estéran