Gucîn

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn
Un gucîn cun la calutèina 'd plàstica négra.
Un guciarōl pîn ed gucîn colorê.

Al gucîn 'l è cla speci 'd gùcia ch'la gh'à però na calutèina da na banda, e 'l servìs, a quī ch'ìn adrē a cuśìr, per mèt'r insèm più bàndi de stòfa p'r un mumèint pruviśòri, per fèr del próvi 'd sarturìa. In generêl al gucîn 'l è custruî cun dl asêr e la calutèina la pōl anca èser colorèda, 'd vēder o 'd plàstica, per catèr-la méj.
El sèrti i làs'n i gucîn puntê in sìm'a 'l puntagùci per catèr-i sèimper pròunt da druèr e nn'avér-egh mìa da catèr-i sù da na quelc bànda in dû i s'rèven ruślê. Per tgnìr-i da cât incòr méj i gucîn i andrèven tgnû sarê dàint'r a 'l guciarōl[1].

Manéri 'd dìr

  • (EGL) Al tin da cât anch i gucîn, (IT) (lett.) Tiene da conto anche gli spillini, (fig.) Risparmia moltissimo.
  • (EGL) I guciòun da cavî[2], (IT) Gli spilloni da capelli.
Di guciòun da cavî dala cultùra 'd Hallstatt dal 600 prìma 'd Crìst.

Vôś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. (EGL) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna 2011.
  2. Ibidem.