Gucìn

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search

C'l artìcol chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn

Un gucìn con la calutèina 'd plàstica négra.
Un guciarōl pin ed gucìn colorê.

Al gucìn 'l è cla sorta 'd gùcia ch'la gh'à però na calutèina da na banda, e 'l servìs, a quī ch'ìn adrē a cuśìr, per mèt'r insèm più bandi 'd stòfa per un mumèint pruviśòri, per fèr dal próvi 'd sartorìa.

In generêl i gucìn i ìn fat con dl asèr e la só calutèina la pōl anc èser colorèda, 'd vēder o 'd plàstica, per catèri méj.
El sèrti i làs'n i gucìn puntê in sìm'a 'l puntagùci per catèri sèimper pròunt da druèr e nn'avéri mìa da catèr sù da na quelc bànda in dû i s'rèven ruślê. Per tgnìri da cât incòr méj i gucìn i andrèven tgnû sarê dàintr a 'l guciarōl[1].

Manéri 'd dìr

  • (CARPŚ) Al tin da cât anch i gucìn, (IT) (lett.) Tiene da conto anche gli spillini, (fig.) Risparmia moltissimo.
  • (CARPŚ) I guciòun da cavî[2], (IT) Gli spilloni da capelli.
Di guciòun da cavî dala cultùra 'd Hallstatt dal 600 prìma 'd Crìst.

Vôś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. (CARPŚ) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, edG. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna 2011.
  2. Ibidem.