Philippe Leroy

C'l artìcul chè 'l è scrit in Miranduléś

Philippe Leroy-Beaulieu, cgnusû méj sōl cuma Philippe Leroy (Parì, 15 'd Utóbar dal 1930 - Róma, 1 ad Śugn dal 2024, a s lèś [fi'lip lə'ʁwa] in francéś), 'l è stâ 'n atōr francéś.

In dla sò lunga caréra, da 'l 1960 a 'l 2018, 'l à laurâ in dagnóra duśènt òvri fra cìnema e televiśiòṅ, dimóndi da spés in Itàglia faghénd-as cgnósar p'r i senegiâ La vita di Leonardo da Vinci (1971), in di pagn ad Leonardo da Vinci, e Sandokan (1976), in dla part ad Yanez De Gomera a fiànc ad Kabir Bedi e dla Carole André.

Biugrafìa

Uriginàri dna famìja pariśìna aristucràtica fata 'd militàr, giùdas e avucàt, a darsèt an Philippe al và a star in di Stat Unî par 'n an par pò turnàr in Frància par far al militàr in di paracadutìsta, andànd pò a cumbàt'r in Inducìna e in Algerìa meritànd-'as na Legiòṅ 'd Unōr e finénd al sò impégn sèg c'n al grâd ad capitàṅ.

In dal 1960 al taca a lauràr cuma atōr, prima in dal drama Il buco e pò in dal pulisiésc Rapimento a Parigi. In séguit al vîṅ a star in Itàglia par di mutìṿ pulìtig, avénd lò paùra 'd ès'r arestâ. Esénd da la banda ad soquànt generài gulpìsta, ch'i vlivàn far un cōlp ad stat in Algerìa cónt'r al presidènt Charles de Gaulle ch'l éra dl'idéa ad tacàr na pulìtica ad deculuniśasiòṅ in Nòrd-Àfrica, chi lò al gh'iva dâ 'l sò apòǵ ma pò c'l avenimènt lè, cgnusû cuma putsch di generài, 'l è falî.

Leroy a na manifestasiòṅ cónt'r i fastfood (1986)

In dal 1961 al rècita in dal drama I briganti italiani, a fiànc ad Vittorio Gassman, in dla cumèdia Leoni al sole, in dla part ad Mimì in còpia cun la Franca Valeri, e in dal pulisiésc Caccia all'uomo, insém a l'Eleonora Rossi Drago e a Umberto Orsini. Sèmp'r in di an Ssanta al gira Senilità (1962), cun la còpia Anthony Franciosa/Claudia Cardinale, la parudìa Il giorno più corto (1963), cun Totò, Erminio Macario e Gino Cervi, al stòrig hullywoodiàṅ 55 giorni a Pechino (1963), cun prutagunìsta Charlton Heston, l'Ava Gardner e David Niven, al drama I cavalieri della vendetta (1963), cun Francisco Rabal e la Lea Massari, al film ad scarésa Il castello dei morti vivi (1964), a fiànc ad Christopher Lee, al śal La donna del lago (1965), cun Peter Baldwin, la Valentina Cortese e la Virna Lisi, la cumèdia La matriarca (1968), in du a catém anc la Catherine Spaak e Jean-Louis Trintignant, e 'l śal Femina ridens (1969), in dla part dal dutōr Sayer, 'n óm cumplesâ da 'l sès.

In di an Stanta a 'l arcurdém p'r al śal Un omicidio perfetto a termine di legge (1971), in dla part 'd un campiòṅ ad motonàutica ch'al patìs un sabutàǵ ch'a gh fà pèrdar la memòria, par la cumèdia Ettore lo fusto, cun Giancarlo Giannini, p'r al noir Milano calibro 9 (1972), insém a Gastone Moschin e a la Barbara Bouchet, p'r al thriller Ragazza tutta nuda assassinata nel parco (1972), dirèt p'r Alfonso Brescia, p'r al pulisiésc Milano rovente, cun la Marisa Mell, p'r al drama eròtic Il portiere di notte (1974), cun prutagunìsta Dirk Bogarde e la Charlotte Rampling, par 'l aventuróś Puttana galera! (1976), in dla part dal culunèl Remy, p'r al western Mannaja (1977), nemìg curót e sénsa cōr ad Maurizio Merli dit Manàra, p'r al biugràfic Al di là del bene e del male (1977), cun Erland Josephson in di pagn ad Friedrich Nietzsche, e par 'l aventuróś La tigre è ancora viva: Sandokan alla riscossa! (1977) ispirâ in bòna part a 'l rumànś La ricunquìsta 'd Mompracem 'd Emilio Salgari.

In dal 1980 'l à fat al papa in dla cumèdia Qua la mano, a fiànc 'd Enrico Montesano e Adriano Celentano, pò 'l à recitâ in Il tango della gelosia (1981), cun la Monica Vitti, in dal stòrig State buoni se potete (1983), in di pagn dal sant Ignàsi 'd Loyola, in dal drama Un uomo, una donna oggi (1986), insém a l'Anouk Aimée e a Jean-Louis Trintignant, e in dla cumèdia Montecarlo Gran Casinò (1987), faghénd al baròṅ Jean Duroc de Rothschild.

In dal 1990 'l à catâ spasi in dal film 'd asiòṅ Nikita, par la regìa ad Luc Besson, mént'r in dal 1996 'l à recitâ in dal drama 'd guèra Amare per sempre cun prutagunìsta Chris O'Donnell in dla part 'd Ernest Hemingway e la Sandra Bullock inamuràda 'd lò. Dal 1999 l'è invéci la cumèdia Il pesce innamorato in du Leonardo Pieraccioni al gh'à fat far al rōl d'l autìsta dla Patrizia Loreti.

Fra i sò ùltim lavōr a psém nutàr al drama Vajont, in du 'l à incruśâ Michel Serrault, Daniel Auteuil, la Laura Morante e Jorge Perugorría, al film ad scarésa La terza madre, in dla part d'n alchimìsta ch'al juta l'Asia Argento, e la cumèdia cun Claudio Amendola e Luca Argentero Hotel Gagarin, al sò ùltim film girâ siē an prima 'd murìr a nuànta-quàt'r an.

In dal 1990 'l à spuśâ la giurnalìsta Silvia Tortora, fiōla dal preśentadōr Enzo Tortora, ch'l'è mòrta in dal 2022 a sinquànta-nóṿ an lasànd-al véduv.