Vai al contenuto

Mireille Darc

Da Wikipedia.

C'l artìcul chè 'l è scrit in Miranduléś Emiliàn

La Mireille Darc tòlta śò in dal 1966


La Mireille Christiane Gabrielle Aimée Aigroz, cgnusùda méj cuma Mireille Darc (Tulòṅ, 15 ad Maǵ dal 1938 - Parì, 28 'd Agóst dal 2017, a s lèś [miʁɛj daʁk] in francéś) l'è stada n'atōra e regìsta francéśa.

Dòp avēr studiâ a 'l cunservatòri 'd art dramàtica, in dal 1959 la và a star a Parì par lauràr da mudèla e par studiàr recitasiòṅ. A 'l inìsi di an Ssanta la taca a cumparìr in soquànt film, faghénd dal parti piculìni in pelìculi cuma Le distrazioni (1960), cun prutagunìsta Jean-Paul Belmondo, A briglia sciolta (1961), cun la Brigitte Bardot, e Le tentazioni quotidiane cun Charles Aznavour.

Al sò prim rōl impurtànt a riva in dal 1963 quànd la fà la fiōla 'd Louis de Funès in dla cumèdia I tre affari del signor Duval ma i cuć definitìṿ a la sò caréra i rìv'n in dal 1965 cun la part dla prutagunìsta in Galia, in dua la lavóra par la secónda vòlta c'n al regìsta Georges Lautner ch'al la vurà sèg trédas vòlti, e in dal 1966 c'n al pulisiésc Rififi internazionale cun prutagunìsta Jean Gabin. Sèmp'r in chi an lè a l'arcurdém par la cumèdia Caccia al maschio cun Jean-Paul Belmondo e la Catherine Deneuve.

Dòp na part pìcula in dal film ad spiunàǵ James Bond 007 - Casino Royale, in un cast impinî ad stéli cuma David Niven, Peter Sellers, l'Ursula Andress, Orson Welles, John Huston, William Holden, Woody Allen, la Deborah Kerr, Jean-Paul Belmondo, la Barbara Bouchet e la Jacqueline Bisset, a l'ém vista in dal drama Week-end, un uomo e una donna dal sabato alla domenica ad Jean Luc Godard in dua l'à fat na mujēr ch'la s dà a 'l canibalìśum.

Lē cun Alain Delon a Lecce in dal 1974

Su 'l set dal film Addio Jeff! (1969), la Darc la s inamóra 'd Alain Delon, tacànd na relasiòṅ sentimentàla e 'd lavōr sèg, tgnénd-'g adrē in dal pelìculi Borsalino (1970), Borsalino and Co. (1974), Esecutore oltre la legge (1974) e Per la pelle di un poliziotto (1981).

A 'l inìsi di an Utànta la sò caréra la s è andàda a śmursàr anc par via d'n incidènt in màchina ch'al l'à custréta a n'uperasiòṅ a cōr avèrt. Fra i sò àtar lavōr più impurtànt a 'rcurdém al cumèdi La signora non si deve uccidere (1967), Lei non fuma, lei non beve, ma... (1970), cun l'Annie Girardot, Il rompiballe... rompe ancora (1971), cun prutagunìsta Lino Ventura, Alto, biondo e... con una scarpa nera (1972) e 'l sò séguit Il grande biondo (1974), girâ insém a 'l còmig Pierre Richard, ólt'r a 'l drama Viaggio di paura (1977) girâ in còpia cun Jean-Louis Trintignant.

Ligàda da 'l 1968 a 'l 1983 a 'l culéga Alain Delon, in séguit la gh'à abû na stòria c'n al giurnalìsta Pierre Barret e pò cun 'l architét Pascal Desprez ch'l'à spuśâ in dal 1996. In dal 2005 l'à fat vgnir fóra la sò auto-biugrafìa da 'l tìtul Tant que battra mon coeur (In fiṅ tant ch'a batrà al mè cōr) méntar 'l an dòp al presidènt Jacques Chirac al gh'à dâ la Legiòṅ 'd Unōr. L'è mòrta a stanta-nóṿ an dòp èsar finìda in còma.

Filmugrafìa

[mudéfica la surzéia]
La sgnōra a n gh'è mia da cupàr-la (1967)

cuma regìsta

[mudéfica la surzéia]

Culegamènt estéran

[mudéfica la surzéia]

Àtar prugèt

[mudéfica la surzéia]