Vai al contenuto

Michel Piccoli

Da Wikipedia.

C'l artìcul chè 'l è scrit in Miranduléś Emiliàn

Michel Piccoli tòlt śò in dal 1945


Jacques Daniel Michel Piccoli (Parì, 27 ad Dicémbar dal 1925 - Saint-Philbert-sur-Risle, 12 ad Maǵ dal 2020, a s lèś [mi.ʃɛl pi.kɔ.li] in francéś) 'l è stâ 'n atōr, regìsta, senegiadōr e prudutōr francéś, vinsidōr d'l Ōrs 'd Argìnt a 'l 32śum Fèstival 'd Berlîṅ p'r al drama Gioco in villa e dal Prix d'interprétation masculine a 'l 33śum Fèstival ad Cannes per Salto nel vuoto, drama dal bubiéś Marco Bellocchio cun Michele Placido.

'L à fat al sò debùt a 'l cìnema in dal 1945 tulénd part a 'l drama Silenziosa minaccia ma al s è fat cgnósar dabòṅ in dal 1963 faghénd còpia cun la Brigitte Bardot in dal drama sentimentàł Il disprezzo ad Jean-Luc Godard. In séguit a 'l ém vist in dal drama ad Luis Buñuel Il diario di una cameriera (1964), cun prutagunìsta la Jeanne Moreau, in dal thriller Vagone letto per assassini (1965), in dua Yves Montand al gh'à da indagàr su 'l masamènt dna dóna su 'n trêṅ, in dal drama La calda preda (1966), in dla part dal marè dla Jane Fonda, in dal film ad guèra Parigi brucia? (1966), cun Jean-Paul Belmondo e Jean-Pierre Cassel, e Bella di giorno (1967) insém a la Catherine Deneuve, in di pagn dna rója, Jean Sorel e la Macha Méril.

In dal 1968 al vîṅ in Itàglia par far la part d'l ispetōr Ginko in dal pulisiésc 'd asiòṅ ad Mario Bava Diabolik trat da 'n fumét dal surèli Giussani. 'L an dòp al fà la part ad Glauco in dal grutésc Dillinger è morto ad Marco Ferreri, al prim di sèt film ch'al girarà sèg, pò al và a Hollywood par lauràr cun Alfred Hitchcock in dal film ad spiunàǵ Topaz cun Frederick Stafford e John Vernon.

Lò a Cannes in dal 1993

In di an Stanta al rècita in dal pulisiésc Il commissario Pelissier, in còpia cun la Romy Schneider, in dal śal Dieci incredibili giorni, insém a Anthony Perkins e a Orson Welles, in dal drama La cagna, cun la còpia Marcello Mastroianni/Catherine Deneuve, in dla cumèdia Il fascino discreto della borghesia, insém a Fernando Rey e a la Milena Vukotic, in dal thriller L'amico di famiglia, in dla part d'l amànt dla Stéphane Audran, e in dla cumèdia grutésca La grande abbuffata in dua al s unìs a i sò amìg Philippe Noiret, Marcello Mastroianni e Ugo Tognazzi par murìr insém in n'òrgia ad magnàr e sès. Àtar film ad chi an lè i èṅ stâ al western Non toccare la donna bianca, in di pagn ad Buffalo Bill, al drama Tre amici, le mogli e (affettuosamente) le altre, cun Yves Montand e Umberto Orsini, al drama eròtic L'ultima donna, cun Gérard Depardieu ch'a la fiṅ al s taja 'l cas c'n un curtèl davànti a l'Ornella Muti, e 'l śal Todo modo cun prutagunìsta Gian Maria Volonté, Marcello Mastroianni e la Mariangela Melato.

In di an Utànta 'l à tòlt part a i film dramàtic Oltre la porta, cun Marcello Mastroianni, l'Eleonora Giorgi e Tom Berenger, Gli occhi, la bocca, insém a Lou Castel e a l'Ángela Molina, Viva la vita, in còpia cun la Charlotte Rampling, Rosso sangue, cun la Juliette Binoche, e Come sono buoni i bianchi! in dla part 'd un misiunàri in Àfrica.

In di sò ùlt'm an ad caréra a 'l arcurdém par soquànt film girâ cun Manoel de Oliveira (Party dal 1996, Ritorno a casa dal 2001, Specchio magico dal 2005 e Bella sempre dal 2006), par la cumèdia Libero Burro ad Sergio Castellitto, in di pagn dal śîṅ Toni, e par la cumèdia dramàtica Habemus Papam ad Nanni Moretti in dua 'l papa 'l è pròpria lò.

Cuma regìsta 'l à dirèt soquànti pelìculi in di an Nuànta e Dumìla, prima 'd murìr a nuànta-quàt'r an par 'n ìctus.

Filmugrafìa

[mudéfica la surzéia]
Dillinger 'l è mòrt (1969)
’L amìg ad famìja (1973)

cuma regìsta

[mudéfica la surzéia]

Culegamènt estéran

[mudéfica la surzéia]

Àtar prugèt

[mudéfica la surzéia]