Vai al contenuto

Gloria Grahame

Da Wikipedia.

C'l artìcul chè 'l è scrit in Miranduléś Emiliàn

La Grahame tòlta śò in di an Quarànta


La Gloria Penelope Hallward, cgnusùda méj cuma Gloria Grahame (Los Angeles, 28 ad Nuvémbar dal 1923 - New York, 5 'd Utóbar dal 1981, a s lèś [ˈɡlɔːriə ˈɡreɪmi] in ingléś), l'è stada n'atōra americàna, vinsidōra dal Prèmi Òscar in dal 1953 p'r al drama Il bruto e la bella girâ insém a la Lana Turner e a Kirk Douglas.

L'à tacâ la sò caréra a 'l cìnema in di an Quarànta par la Metro Goldwyn Mayer par pò pasàr a la RKO. La gh'à na stéla in dla Hollywood Walk of Fame e l'éra da la banda di demucràtic.

Fra i sò àtar film più impurtànt a 'rcurdém La vita è meravigliosa (1946), fat insém a James Stewart e a la Donna Reed, al drama Odio implacabile (1947), pelìcula cun Robert Mitchum ch'l'à frutâ a lē na candidadùra a i Academy Award, al noir Il diritto di uccidere (1950), a fiànc 'd Humphrey Bogart, al thriller So che mi ucciderai (1952), cun prutagunìsta la Joan Crawford e Jack Palance e 'l pulisiésc cun Glenn Ford Il grande caldo (1953).

Dòp al drama La bestia umana (1954) e la cumèdia sentimentàla Oklahoma! (1955), la sò stagiòṅ 'd òr a Hollywood l'éra praticamènt finìda, anc par di prubléma persunài e 'd salùt. In televiśiòṅ a l'ém vduda in Il fuggiasco, Dove vai Bronson?, Kojak e Il brivido dell'imprevisto.

La s è spuśàda quàtar vòlti in dal gir ad quìnd'ś an. Al sò ùltim marè, Anthony Ray, al gh'iva vint-a-tri an quànd lē la 'l à spuśâ a trénta-sèt an e 'l éra 'l fiōl dal sò secónd marè, al famóś regìsta Nicholas Ray. Chi lò 'l à pò cuntâ ch'l i iva bca a lèt insém quànd sò fiōl al gh'iva tréd'ś an.

In dal cōrs dla sò vita l'à patî dimóndi p'r al sò aspèt fìśic esénd ch'la sa vdiva cun di difèt, specialmènt a i làbar ch'la cardìva i fùsan tròp sutìi. In di an Ssanta l'à patî la depresiòṅ e i gh'ànan fat anc 'l elettroshock in dal 1964. L'è mòrta śōvna a sinquànta-siē an, dòp avēr cumbatû par di an c'n un cànc'r a 'l téti.

Filmugrafìa

[mudéfica la surzéia]
La vita l'è na maravìa (1946)
Al dirìt ad masàr (1950)
Al viulènt e la bèla (1952)

Culegamènt estéran

[mudéfica la surzéia]