Fiâsc

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search

C'l artìcol chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn

Na parèda 'd fiàschi 'd Chiànti.
Na natùra morta dla Marie Egner Stilleben 'd inìsi Novsèint.

Al fiâsc, anca ciamê la fiasca, 'l è cal cuntenidōr ed véder, cun la pansa e 'n pò ślunghê in élta, 'n arvestimèint ed pavéra 'd intórna, ch'al tîn dàint'r al vèin.
A s in cata dal nutìsi, sia scrìti che piturèdi, a partìr da 'l XIV sécol.
Fin a soquànti duśaini 'd an indrē, a gh'éra dal dòni fiaschèri, ch'i tresèven la pavéra 'd intór'n ai véder di fiâsc.

Manéri 'd dìr

  • (EGL) 'L è stê 'n fiâsc, (IT) È stato un fiasco.
  • (EGL) Nàs'r ind un pistòun e murìr in na fiàsca, (IT) (lett.) Nascere in un pistone e morire in un fiasco, (fig.) Non ampliare le proprie vedute durante la vita[1].

Vōś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. (EGL) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna 2011.