Campanèr

C'l artìcol chè 'l è scrit in Carpśàn

Al campanèr (campanaro in itagliàṅ) 'l era cal cristiàn ch'al gh'iva da tgnìr adrē a 'l canpani dla céśa, ch'a gh'fùs da sunèr i tòc dagli óri dal dè, da ciamèr la ginta a mèsa, da festegèr di matrimóni o sunèr i tòc 'd un funerèl.

Manéri 'd dir

(CARPŚ) Al tira a 'l campanèr,^[1] (IT) (lett.) Tira al campanaro, (fig.) Somiglia al campanaro (perché diventato sordo).

Vóś lighèdi

Èter progèt

Wikizionario contiene la voce di dizionario «Campanèr»

Colegamèint estèren

(IT) D'indû a deśvìn al só nòm in sìm'a etimo.it.
(IT) La vóś in sìm'a la Treccani in dla réda.

Referèinsi

↑ (CARPŚ) e (IT) In dal "Dizionario del dialetto carpigiano" ed Grasiàn Malagòli e dl'Anna Marìa Ori, Mòdna 2011, a s escrìv: „Al tiira al campanèer”.

[1] (CARPŚ) e (IT) In dal "Dizionario del dialetto carpigiano" ed Grasiàn Malagòli e dl'Anna Marìa Ori, Mòdna 2011, a s escrìv: „Al tiira al campanèer”.

[1]