Claude Chabrol

Da Wikipedia.
Vai a: navigazione, Zerca

Provincia di Modena-Stemma.png Artéccol in dialètt mudnés Modena-Stemma.png

Articul in Miranduleś
«
Se dice a qualcuno una sola parola, io dico a suo padre che lei è incinta. Se parla racconto tutto: non sono io la sporcacciona, è lei. Non si deve impicciare di cose che non la riguardano... Dov'è mio marito? È morto suo marito!»
(IT)(Il buio nella mente, 1995)
«
S'a dgiv a qualchidòṅ sól na paròla, me a dig a vòstar pàdar ch'a siv gravda. S'a dascurìv me a cònt tut: a n sòṅ minga mè la malnéta, a siv vò. A n gh'iv minga da intrumet'r-av in ròbi ch'a n v riguardan minga... In du è'l mè marè? 'L è mort vòstar marè! Scólt-al in miranduléś»
(MUD)

Claude Chabrol (Pariś, 24 Śugn 1930 / Pariś, 12 Setémbar 2010) 'l è un regista francéś cunsiderâ, insém a Truffaut, Godard, Rivette e Rohmer, òṅ di pàdar fundadór dla Nouvelle Vague.

Claude Chabrol

I sò film i còntan, da spés basand-as su i rumànś ad Georges Simenon, na provincia al cui aparènt cunfurmiśum burghéś al servìs a quaciàr un vaś ad Pandora, piṅ ad visi e òdi.

[modifica] Biugrafìa

Fiól 'd un farmacista, Chabrol al s davśina fin da śóvan al cinema faghend al prujesiòn in un paiśèṅ pìcul. Dòpa i studi in Siènsi pulitichi, al dvénta un critic p'r i Cahiers du Cinéma (in dal 1957, al publica insém a Eric Rohmer un lìbar su Alfred Hitchcock) fin a quand, in dal 1958, al fónda na cà ad prudusiòṅ cinematugrafica insém a Jacques Rivette, par mèś di bèsi ad sò mujer Agnès.

In cal stés an 'l eśurdis cun Le beau Serge (Al bèl Serge) ch'l'è cunsiderâ al prim film dal muvimènt cgnusû cuma la Nouvelle Vague, pò al gira in dal 1959 I cugini (I cuśèṅ) ch'al vins 'l ors 'd òr al Festival ad Berlèṅ. Chi du film chè i piàśan dimondi a la critica ma minga tant al pùblic ch'a preferìs i film più cumerciai sucèsiv cuma La tigre ama la carne fresca (A la tigra la gh piaś la carna frésca).

Sucesivamènt i vénan fóra da gl'atri peliculi cun al stés tenòr: in dal 1963 Landru e in dal 1968 Les biches (leteralmènt Al cerbiati, ma 'l è un śóg ad paròli ch'a fa gnir in a mènt Leśbichi).

A s cambia un pòc regìstar cun i film ch'i vèṅ dòpa: Stéphane, una moglie infedele (Stéphane, na mujér briśa fedéla 1968), Il tagliagole (Al tajagóli 1970) e L'amico di famiglia ('L amig ad famija 1973). Chabrol al taca a meritàr-as la patent ad cuerensa e muralità qual analista dla burgheśia ad pruvincia.

In di an Stanta 'l incòntra l'atrìs Isabelle Huppert ch'la dvénta una dl'interpréti preferidi dal regista, tacànd cun Violette Nozière dal 1978. Chi an lè i saraṅ an ad cambiamènt par Chabrol. Al regista al cambia dimondi di sò culaburadór e al taca a lavurar p'r la televiśiòṅ faghend-ag vint-i-òṅ film in tut.

In di an Utanta al fa Volto segreto (Grugn segrèt 1986), Il grido del gufo (Al grid dal guf 1987) e Un affare di donne (Na ròba ad dóni 1988), sempar cun la Huppert ch'la rècita la part ad Marie, l'ultma dóna ghigliutinada in Francia in dal 1943 p'r avèr jutâ dal dóni ad aburtìr.

In di prim an Nuvanta al fa na sèrie ad film veramènt interesant quai Giorni felici a Clichy (Bèi dè a Clichy 1990), Madame Bovary ad Gustav Flaubert (1991), Betty (1992) e L'inferno ('L inferaṅ 1994) cun Emmanuelle Béart.

In dal 1995 al preśénta a Venesia Il buio nella mente (Al buj in dla mènt) cun n'interpretasiòṅ mustruóśa 'd Isabelle Huppert e Sandrine Bonnaire ch'i vìnsaṅ la Cópa Volpi.

Dopa Rien ne va plus (1997) e Il colore della menzogna (Al culór dla bala 1997), Chabrol al tórna a Venesia cun Grazie per la cioccolata (A t ringrasi par la ciuculàda 2000).

I sò ultim film i èṅ Il fiore del male (Al fiór dal mal 2003), La damigella d'onore (2004), L'innocenza del peccato (L'inucènsa dal pcâ 2007) e Bellamy (2009).

[modifica] Filmugrafìa

Strumenti personali

Varianti
Azioni
Al pâgini pió impurtânt
Cme scréver in:
Strumenti
Altre lingue