Befàna

Da Wikipedia.
C'l artìcul chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn
Na befàna la vin śó dal tèġ dal Palàs 'd i Cònsul a Gùbi


La Befàna l'è na figùra tradisiunèla dal regiòun dl'Itâglia, cuma na vècia, vistìda ed pàn vèć, che in gròpa a la só malgarèina la vularèv in sìm'ai còp di tèġ la nòt tra 'l 5 e 'l 6 'd e-śnèr p'r inpinìr i calsèt preparê per lē dai putèin, ed caramèli, ciuculatèin e turòun, mo anca 'd un quèlc tòc ed carbòun se 'l putèin 'l à fat arabìr.

La paròla Befàna l'è na corusiòun lesichèla dl'Epifanèa ch'la deśvìn da 'l grēc “ἐπιφάνεια”.

Cla vècia lè la pêr na stria ma invéci 'd avér-'g al capèl a punta la gh'à 'n fasulét in cô c'ma 'l reśdôri ed na volta.

Pruvèrbi e manéri ed dir

Tri befàni piemuntéśi
  • La m pèr la Befàna: quànd a s ciacàra ed na dòna minga tant bela;
  • M ê-'t tòlt per la Befàna?: a s rispònd a òn ch'al s crèd in dirìt a ciapèr quèl da tè.
«
La Befana vien di notte con le scarpe tutte rotte, con le toppe alla sottana, viva, viva La Befana!»
(IT)(Filatèla dal pòpul)
«
La Befàna la vîṅ ed nòt c'n al scherpi tuti róti, cun al pèsi in dla sotàna, viva, viva la Befàna!»
(MUD)

Vóś lighèdi